Πρώτα παρουσιάζουν τους εργοδότες ως θύματα «αντιεπαγγελματιών εργαζομένων». Στη συνέχεια, όταν προκαλούνται αντιδράσεις, ανακαλύπτουν τη «λαθροχειρία», την αποσπασματική παρουσίαση και τη «διαστρέβλωση της πραγματικότητας».
Αυτό ακριβώς επιχειρεί ο Παύλος Μαρινάκης, υπερασπιζόμενος την Ελεονώρα Μελέτη για την τοποθέτησή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αντί να απαντήσει αν η κυβέρνηση συμφωνεί με τη θέση της περί εκβιασμών εργοδοτών από εργαζόμενους, επιτίθεται σε όσους ανέδειξαν όσα πραγματικά είπε η ευρωβουλεύτρια της ΝΔ.
Και το κάνει με ιδιαίτερη βεβαιότητα, καλώντας μάλιστα να εξετάσουμε ολόκληρη την ομιλία της.
Ας δεχτούμε την πρόσκλησή του.
Τι είπε πραγματικά η Ελεονώρα Μελέτη
Στις 5 Οκτωβρίου 2026, στη συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους, το άγχος και την ψυχική υγεία στην εργασία, η Ελεονώρα Μελέτη τοποθετήθηκε εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία της, όπως καταγράφεται στα επίσημα πρακτικά:
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, σε μια εργασιακή ζωή 40 ετών, θα περάσουμε στη δουλειά σχεδόν 77.000 ώρες. Μέσα σε αυτές τις ώρες, πολλοί εργαζόμενοι θα αντιμετωπίσουν παρενόχληση, λεκτική βία, συναισθηματικό εκβιασμό, απαξίωση, εκφοβισμό. Θα ακούσουν ότι η δουλειά τους θέλει γερό στομάχι και πως πρέπει να υπομείνουν τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του πετυχημένου συνεργάτη, του προϊσταμένου. Πως θα πρέπει να μάθουν να συνεργάζονται με τοξικούς τους συναδέλφους.
Την ίδια ώρα, όμως, πρέπει να μιλήσουμε και για τα δικαιώματα των εργοδοτών, γιατί και εκείνοι αντιμετωπίζουν προκλήσεις. Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους; Πόσες επιχειρήσεις, ειδικά μικρομεσαίες, αντιμετωπίζουν πίεση και δυσκολίες στη διαχείριση των ομάδων τους; Και οι εργοδότες είναι θύματα των ψυχοκοινωνικών παραγόντων, όχι μόνο οι εργαζόμενοι.
Όλα αυτά δεν είναι απλές ευαισθησίες, δεν είναι προσωπικές διαφωνίες, είναι κίνδυνοι που βλάπτουν την υγεία, και ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας εκτιμά ότι πάνω από 840.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από παθήσεις που συνδέονται με τέτοιους κινδύνους. Η πρόληψη, λοιπόν, και οι υγιείς εργασιακές σχέσεις χτίζονται με συνεργασία και ωφελούν όλους. Και ο φάκελος αυτός που θα ψηφίσουμε αύριο έρχεται να βοηθήσει τους υπεύθυνους εργοδότες που θέλουν η επιχείρησή τους να είναι παραγωγική και ευέλικτη, αλλά και τους εργαζόμενους να αποδίδουν σε υγιή περιβάλλοντα απολαμβάνοντας την εργασία τους.
Κυρίες και κύριοι, από όποια θέση και αν προσεγγίσουμε το θέμα, καμία δουλειά δεν πρέπει να απαιτεί να υπομένουμε δυσάρεστες καταστάσεις για χάρη της σταδιοδρομίας ή του βιοπορισμού μας.
Η «μικρή αναφορά» και τα 44 δευτερόλεπτα
Ο Παύλος Μαρινάκης υποστήριξε ότι η Μελέτη μίλησε «κυρίως στους εργαζόμενους» και έκανε μόνο μια «μικρή αναφορά» στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι εργοδότες.
Μάλιστα, κάλεσε να εξεταστεί «χρονικά» η ομιλία της και πόσο διάστημα αφιέρωσε η ευρωβουλεύτρια στην προστασία των εργαζομένων.
Ας δούμε, λοιπόν, τους αριθμούς.
Η ομιλία της Μελέτη διαρκεί 1 λεπτό και 42 δευτερόλεπτα.
Από αυτά, 44 δευτερόλεπτα, δηλαδή το 43,1% της συνολικής διάρκειας, καταλαμβάνει το απόσπασμα που ξεκινά με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργοδοτών και συνεχίζεται με γενικότερες αναφορές στους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους και στις εργασιακές σχέσεις.
Από τις 235 λέξεις της ομιλίας, οι 68 αποτελούν την αρχική αναφορά στα προβλήματα των εργαζομένων, ενώ οι επόμενες 50 συγκροτούν μια αυτοτελή παράγραφο για τα δικαιώματα και τις δυσκολίες των εργοδοτών.
Ακολουθούν 88 λέξεις με γενικότερες αναφορές που αφορούν και τις δύο πλευρές και η κατακλείδα των 29 λέξεων.
Η μέτρηση που ζήτησε ο Μαρινάκης τον εκθέτει ξανά. Το χρονόμετρο που επιστράτευσε για να υπερασπιστεί τη Μελέτη γυρίζει εναντίον του και υποτιμά, ξανά, τη νοημοσύνη των πολιτών.
Είναι, και ήταν από την πρώτη στιγμή, ακόμη κι αν η ομιλία ήταν πολύ μεγαλύτερης διάρκειας, μια σαφή, αυτοτελή πολιτική τοποθέτηση. Δεν είναι μια λέξη αποκομμένη από τα συμφραζόμενά της. Και η προβολή ολόκληρης της ομιλίας δεν αλλάζει το νόημά της.
Ποια πραγματικότητα διαστρεβλώθηκε;
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μίλησε για «λαθροχειρία». Κατήγγειλε ότι παρουσιάστηκαν «λίγα δευτερόλεπτα», ότι αγνοήθηκε η υπόλοιπη ομιλία και ότι «διαστρέβλωσαν την πραγματικότητα». Έκανε ακόμη λόγο για «ανθρωποφαγία» σε βάρος της ευρωβουλεύτριας.
Ας απαντήσει, λοιπόν, σε τρία απλά ερωτήματα:
Η Μελέτη δεν είπε ότι εργοδότες εκβιάζονται από «αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους»;
Δεν υποστήριξε ότι και οι εργοδότες είναι θύματα ψυχοκοινωνικών παραγόντων;
Δεν αφιέρωσε μια ολόκληρη παράγραφο σε αυτή την τοποθέτηση;
Ποια ακριβώς λέξη παραποιήθηκε και ποιο νόημα διαστρεβλώθηκε;
Το γεγονός ότι η Μελέτη αναφέρθηκε και στα προβλήματα των εργαζομένων δεν αναιρεί όσα είπε για τους εργοδότες. Η μία τοποθέτηση δεν διαγράφει την άλλη.
Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη πιο αποκαλυπτικό.
Όταν ο Μαρινάκης ρωτήθηκε εάν πράγματι υπάρχουν εργαζόμενοι που εκβιάζουν εργοδότες, απάντησε: «Δεν μπορώ όμως να γνωρίζω, εάν υπάρχουν και φαινόμενα σε μικρές ή μεσαίες επιχειρήσεις, αντίθετα».
Όταν η ΝΔ θυμάται το χρονόμετρο
Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της ΝΔ, έχει μετατρέψει το επιλεκτικό κόψιμο και μοντάρισμα δηλώσεων πολιτικών αντιπάλων σε βασικό εργαλείο της επικοινωνιακής του δράσης. Απομονώνει φράσεις, αφαιρεί τα συμφραζόμενα και κατασκευάζει την εικόνα που θέλει να παρουσιάσει.
Ο Παύλος Μαρινάκης έχει εκφραστεί θετικά για τη δράση του, ενώ το 2023 παραχώρησε συνέντευξη στους συντελεστές του, ως γραμματέας της ΝΔ.
Όταν κόβουν και μοντάρουν τις δηλώσεις των αντιπάλων τους, το βαφτίζουν πολιτική κριτική.
Όταν όμως ακούγονται αυτούσια τα λόγια μιας ευρωβουλεύτριας της ΝΔ, καταγγέλλουν «λαθροχειρία» και «διαστρέβλωση» ενώ ο Μαρινάκης βγάζει το χρονόμετρο.
Στην πραγματικότητα, τους ενοχλεί που όσα ακούγονται δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως κανονικότητα χωρίς αντιδράσεις.
Πίσω από τις καταγγελίες περί «μονταζιέρας» αναδεικνύεται η προσπάθεια να αποφύγουν το πολιτικό κόστος των δικών τους δηλώσεων και θέσεων.