Τον Ιανουάριο του 2025, ο τότε υπουργός Παιδείας Κυριάκος Πιερρακάκης μιλούσε για προτάσεις από το Yale, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας και το Columbia. Λίγους μήνες αργότερα δήλωνε ότι «Harvard, Yale και Columbia έρχονται στην Ελλάδα».
Οι συγκεκριμένες αναφορές, όμως, αφορούσαν συνεργασίες ξένων ιδρυμάτων με ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Δεν αφορούσαν τα μη κρατικά πανεπιστημιακά παραρτήματα που αδειοδοτήθηκαν με τον νέο νόμο.
Στις 13 Αυγούστου 2026, το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε τις άδειες λειτουργίας και τα προγράμματα σπουδών τριών διαφορετικών παραρτημάτων, τα οποία συνδέονταν με το University of York, το Keele University και το Anatolia College.
Το ΣτΕ δεν ακύρωσε άδεια του Columbia, το οποίο άλλωστε «δεν ήρθε στην Ελλάδα».
Η πραγματική κοροϊδία της κυβέρνησης, για να μπορέσει να επικρατήσει επικοινωνιακά για την υλοποίηση του σχεδίου της ήταν ότι χρησιμοποίησε τα μεγαλύτερα ονόματα της διεθνούς πανεπιστημιακής σκηνής για να διαφημίσει συνολικά την πολιτική της, ενώ η εφαρμογή του νόμου για τα μη κρατικά πανεπιστήμια εμφάνισε τέτοια νομικά και διοικητικά κενά, ώστε τρεις άδειες να ακυρωθούν από το ανώτατο δικαστήριο.
Το «Κολάμπια» βρισκόταν στην επικοινωνία. Στην πραγματική ζωή το ίδιο το ΣτΕ.
